وقتی چشمانت رامی بندی،نگاهم تنها می ماند

شاید آفتابگردان

آفتاب نپرستد

اما

رنگ عوض نمی کند

 (۲)

دانه های تسبیح

کانال های خارجی را دور می زنند

شعله ی اجاق

قبل از قنوت کم می شود

من اما

شعر می کشم

رو به قبله

 (۳)

می ترسم از وحی منزلی

که گلوی مرا

برای فتوای شما حلال می کند

پ ن : من دوست دارم سطر ششم شعر دوم را  "شعر می کُشم" بخوانم اما شما می توانید با کسره هم بخوانید.