دریغ
پشت هم ثانیه ها می میرند
و دگر نیست نشانی که بیابی اورا
مگر آن فریادی
که به زاری بِشِکست
زیر انبوه هزاران لاشه ....
و طنینش هر دم
روح بی تاب تو را می ساید .
+ نوشته شده در پنجشنبه بیست و هشتم شهریور ۱۳۸۷ ساعت 15:53 توسط لیلا رضایی
|